Dries en Aagje, Hanne en Wim op bezoek

Het heeft een tijd geduurd voordat we dit bericht konden posten. We hebben namelijk uùùren met Photoshop geprobeerd om die oranje muts uit de foto te knippen. Tevergeefs. De oranje muts verbergt Dries. Naast enkele colleges en de dinosaurussen hebben Dries &Co ook de schoonheid van de Engelse meisjes beoordeeld. Daar waren ze snel mee klaar.
Verder waren deze jongelui de eersten van al onze bezoekers (de teller staat op 21) die Cote d' Or chocolade meebrachten... Merci voor het fijne weekend samen!

De puzzel is af

Zonder commentaar.
Tenzij dan dat we deze puzzel van de Deceuninckskes gekregen hebben ter gelegenheid van hun bezoekje en dat Katrien er 80% van gemaakt heeft. (Eigenlijk is 't al twee weken klaar; tijd zat hier.)

De Zwangerschap, week 37

Een bericht vanuit een hoogzwangere buik. Fien en Jef werden telkens drie weken te vroeg geboren en dus ben ik nu echt aan het aftellen. Het is trouwens de eerste keer dat we voorbereid zijn: mijn zakske gemaakt, de babykleertjes uitgezocht en het kinderbedje in elkaar gezet. Bij Fien waren we de muren van de gang nog aan 't schilderen toen ze geboren werd. Vanaf zondag 9 december mag de baby geboren worden; dan is opa Houben hier om te babysitten.
Sinds onze aankomst hier in Engeland worden we voor de zwangerschap opgevolgd door een vroedvrouw van de NHS. Gratis gezondheidszorg, en erg goed. Je krijgt hier enkel toegang tot een gynaecoloog als er een reden is. En die reden heeft zich ondertussen aangediend. Onze derde Houben ligt met zijn kop naar de verkeerde kant; een stuitligging. Dinsdag 11 december gaat de gynaecoloog proberen een external cephalic version te doen (de baby omkeren) en ondertussen zoeken we ons heil in de alternatieve circuits. Voor de geïnteresseerden: Bert mag elke avond mijn voeten bewieroken in het kader van onze moxa-therapie (http://en.wikipedia.org/wiki/Moxibustion) en ik probeer af en toe eens ondersteboven te gaan liggen om onze baby aan te moedigen zich te draaien. Als de lezers van onze blog nu ook nog eens een kaars willen branden, dan moeten mijn kansen op een normale vaginale bevalling toch stijgen. Anders ziet het ernaar uit dat ik een 'planned cesarian' zal ondergaan, zoals de 'celebs' hier.

Een laatste terugblik op de bezoekjes van november

Middagdutje in 't cafeetje.










Verliefd op Engeland?












Idyllisch langs de waterkant.












Fien and the Gang.

Stoere Toon.

Familie Deceuninck op bezoek

De Deceuninckskes voltallig op bezoek. Full house, maar dat was supermegaformidabelneig. Voor Fien: eindelijk twee meisjes om het lief en leed van haar poppen te delen. En misschien nog meer voor Jef. Die jongen heeft de tijd van zijn leven gehad. Aandacht van twee vrouwen: mama Katrien en meter Katrien. Dat kan tellen. En zeg nu eerlijk: wat moet ne vent nog meer hebben?

Schattenjacht in Oxford, joggen langs de Thames, birdwatching in de Cotswolds, terrasjes doen in Bourton-on-the-Water, roeien op de Cherwell, dino-spotting in "het" museum, zonnebaden op de toren van Saint Mary the Virgin en dromen van Harry Potter in de dining hall van het Christ Church College. Wie kan er zich een leukere herfstvakantie voorstellen?

Altijd goed weer

Engeland heeft de reputatie dat het er altijd slecht weer is. Ik herinner me echter mijn Michaelmas term (zo heet het eerste trimester hier aan de universiteit) als Erasmusstudent als een periode van eeuwigdurende zonneschijn. En mijn herinneringen zijn niet geïdealiseerd (allez, misschien een beetje), want 2007 heeft alweer zo'n najaar. Na een fantastische maand augustus en september hebben we ook de voorbije weken zonnig en warm weer gehad. Zie de foto van Lies, Mart, Toon, Jef en Fien op de bank aan de kerk van Great Barrington, één van die pareltjes van dorpen in The Cotswolds. In herfstkleuren, met op tijd en stond een taske koffie/thee... meer moet dat niet zijn. En verder hebben we met de familie Deceuninck ook (als goede toerist) een bootje gehuurd om tussen de Colleges te roeien op de Cherwell. Bijna T-shirt weer, zoals ge ziet, en dat op 1 november. Met de volgende bezoekers gaan we 'punten' (Venetiaans rechtstaan op je bootje en met een lange stok voortbewegen). En ik ga me in maart inschrijven in de roeiclub om de hoek om op zo'n elegante roeiboot de Thames te kunnen bevaren. Schijnt erg goed voor de buikspieren...

Tante Liesbet en Marijn op bezoek

We hebben een hele periode bezoek achter de rug; en het is nog niet gedaan! Dat betekent voor ons terug Belgische chocolade in de kast en een hele voorraad bieren en trappisten in de kelder. Gelukkig maar, want 'de winter staat voor de deur'.

Met Liesbet en Marijn reisden we naar Londen met de bus. London Eye (want schuilplaats nodig voor de regen) en Tate Modern gezien. Londen is fantastisch, maar is geen stad op (kleine-)kindermaat. We vonden het busreizen behoorlijk stressy met het opvouwen van buggy's en checken van jasjes en tassen. Bij deze dus een oproep aan geïnteresseerde babysitters zodat Bert en ik de stad op ons tempo kunnen proeven. Verder nog een aanrader ontdekt in ons eigen Oxford: The Bate Collection of Musical Instruments. Wellicht in geen enkele toeristengids te vinden, wegens een donkere kelder met stoffige oude muziekinstrumenten. Maar een geweldige man met fantastische Engelse uitdrukkingen en gevoel voor humor houdt de boel daar draaiende ("Thank God for that") en bovendien is de giftshop een schatkamer van muzikaal speelgoed.

Ah ja, en Fien heeft het poppenkast spelen ontdekt. Hilarisch.