7 december 2007

De Zwangerschap, week 37

Een bericht vanuit een hoogzwangere buik. Fien en Jef werden telkens drie weken te vroeg geboren en dus ben ik nu echt aan het aftellen. Het is trouwens de eerste keer dat we voorbereid zijn: mijn zakske gemaakt, de babykleertjes uitgezocht en het kinderbedje in elkaar gezet. Bij Fien waren we de muren van de gang nog aan 't schilderen toen ze geboren werd. Vanaf zondag 9 december mag de baby geboren worden; dan is opa Houben hier om te babysitten.
Sinds onze aankomst hier in Engeland worden we voor de zwangerschap opgevolgd door een vroedvrouw van de NHS. Gratis gezondheidszorg, en erg goed. Je krijgt hier enkel toegang tot een gynaecoloog als er een reden is. En die reden heeft zich ondertussen aangediend. Onze derde Houben ligt met zijn kop naar de verkeerde kant; een stuitligging. Dinsdag 11 december gaat de gynaecoloog proberen een external cephalic version te doen (de baby omkeren) en ondertussen zoeken we ons heil in de alternatieve circuits. Voor de geïnteresseerden: Bert mag elke avond mijn voeten bewieroken in het kader van onze moxa-therapie (http://en.wikipedia.org/wiki/Moxibustion) en ik probeer af en toe eens ondersteboven te gaan liggen om onze baby aan te moedigen zich te draaien. Als de lezers van onze blog nu ook nog eens een kaars willen branden, dan moeten mijn kansen op een normale vaginale bevalling toch stijgen. Anders ziet het ernaar uit dat ik een 'planned cesarian' zal ondergaan, zoals de 'celebs' hier.

3 opmerkingen:

Anoniem zei

ik kijk er ook heel hard naar uit!!!
hier bij ons in leuven wachten we ook allemaal in spanning af!
khoop dat alles goed verloopt en dat alles op zen pootjes teregt komt! kmis jullie heel erg hard!!!

Bert & Katrien, Fien, Jef zei

van wie is dit berichtje?
er werd geen naam achtergelaten.
groeten.
bert

Anoniem zei

Broer,
Nog maar eens doe ik een poging om een berichtje te plaatsten...mijn oudste dochter slaagt hier beter in dan ik...afin
Dank je wel voor de fijne tekeningen en de hele leuke foto. Onze grote verwarming in de keuken is meteen helemaal gedecoreerd.
En ja wat verlang ik om ook de kleine Roos eens te knuffelen....mijn petekindje nog eens te kietelen. Wat een grote kerel is me dat geworden...
Ons mama heeft me wel jaloers gemaakt..maar ja....ik ben nog steeds aan het zoeken naar ergens een vrij weekend...
Ik heb nog geen volledig zicht op mijn agenda..ik hoop hier na de krokus meer vat op te krijgen.
De start in de nieuwe job verloopt goed tot eigenlijk wel zeer goed. Er komt enorm veel op mij af maar ik had een hartelijke ontvangst en ben begonnen om alle stapels info te verwerken.....later hierover zeker meer.
Dikke kus,
Katrien